با اسکن کد QR، رولکس را در WeChat دنبال کنید.

نیکو رزبرگ

هر رولکس گویای داستانی است

نیکو رزبرگ با قهرمانی جهان در مسابقات فرمول یک® راه پدر خود کِکه را ادامه داده است. قهرمان جهان. در کودکی به او گفته بودند که نشانۀ حقیقی برتری در اتومبیل‌رانی، قهرمانی در مسابقات جایزه بزرگ موناکو و فرمول یک® است. رزبرگ هر دو افتخار را به دست آورد. او احساس خود در مسابقات ۲۰۱۳ موناکو را به یاد می‌آورد؛ وقتی برای اولین بار، آن هم ۳۰ سال پس از پدرش، شاهد پرچم شطرنجی خط پایان مسابقه بود. ساعت رولکس او همواره یادآور تحقق یکی از بزرگترین رویاهای او بوده است.

Every Rolex Tells a Story — Nico Rosberg

”یک بار وقتی داشتیم از مسابقه به خانه می‌رفتیم، پدرم گفت: ’نیکو، اگر می‌خواهی اتومبیل‌ران بزرگی شوی، باید دو چیز را به دست آوری: قهرمانی در مسابقات جایزه بزرگ موناکو و قهرمانی جهان.‘“

من از چهار سالگی کارتینگ را شروع کردم. ماشین کارتینگ من دو نفره بود؛ بنابراین پدرم کنترل گاز و ترمز و من کنترل فرمان را داشتم. پدرم برایم الهام‌بخش بزرگی بود، چون من با تماشای مسابقات او بزرگ شدم. خیلی تأثیرگذار بود: اتومبیل‌ها، فضا، آدرنالین، هیاهوی تماشاچیان، رقابت‌ها، فناوری، پیروزی…

یک بار وقتی داشتیم از مسابقه به خانه می‌رفتیم، پدرم گفت: ” نیکو، اگر می‌خواهی اتومبیل‌ران بزرگی شوی، باید دو چیز را به دست آوری: قهرمانی در مسابقات جایزه بزرگ موناکو و قهرمانی جهان.“

” عبور از خط پایان و تصاحب جایزه بزرگ موناکو در آن سال یکی از قوی‌ترین تجارب احساسی‌ای بود که در زندگی‌ام داشته‌ام.“

اینکه پسر قهرمان جهان در مسابقات فرمول یک® بودم این کار را یک جورهایی برایم آسان‌تر کرد اما در عین حال، دشواری‌هایی هم داشت؛ چون از همان کودکی مورد توجه زیادی بودم. هرگز فکر نکردم که به دنیا آمده‌ام تا لزوماً اتومبیل‌ران شوم، چون هیچ وقت در این حد اعتماد به نفس نداشتم. اما حالا که به گذشته نگاه می‌کنم، درمی‌یابم که این خوب بود. این رویکرد باعث شد همیشه انگیزه داشته باشم و تلاش خود را وقف این کنم که بهترینِ خودم باشم.

تیم ما در سال ۲۰۱۳ سال بسیار خوبی داشت: در ابتدا چند بار پیشتازگاه ردیف جلو را تصاحب کردم، چند بار هم روی سکو رفتیم، اما در مورد موناکو، واقعاً فکر نمی‌کردیم قهرمان شویم. بی‌نهایت هیجان‌زده شدم.

عبور از خط پایان و تصاحب جایزه بزرگ موناکو در آن سال یکی از قوی‌ترین تجارب احساسی‌ای بود که در زندگی‌ام داشته‌ام. یادم هست در حالیکه کلاه بر سر داشتم بلند داد زدم، در ماشین به سیم آخر زده بودم و روی رادیو خطاب به هم‌تیمی‌هایم فریاد می‌زدم که ”ما بُردیم!“ مهم‌تر از هر چیزی همین کنار هم بودن و این بود که می‌توانستم این را با دوستان و خانواده‌ام که آنجا مسابقه را تماشا می‌کردند به اشتراک بگذارم. من جایزه بزرگ موناکو را دقیقاً ۳۰ سال بعد از قهرمانی پدرم در این مسابقات بُردم و خیلی به دستاورد پدرم افتخار می‌کنم.

راستش این ساعت را دوشنبۀ بعد از آن مسابقات خریدم. ماه مه ۲۰۱۳ بود که تصمیم گرفتم برای همسرم کادوی عروسی بخرم و ساعت Daytona از جنس طلای صورتی مد نظرم بود. اما دوران آمادگی برای مسابقات جایزه بزرگ موناکو آن‌قدر فشرده بود که تصمیم گرفتم این کار را بعد از آن مسابقات انجام دهم… آن هم بدون اینکه واقعاً احتمال بدهم قهرمان می‌‌شوم. پس روز بعد از مسابقه که سرم خلوت‌تر شد، از خانه بیرون زدم و به یک فروشگاه رولکس رفتم.

ساعت رولکس پُل کایارد

”این ساعت یادآور لحظات باشکوهی است که در مسابقات جایزه بزرگ موناکو داشتم. این پیروزی یک شروع بود؛ مقدمه‌ای بر سه پیروزی دیگر که یکی از بزرگترین دستاوردهای من در زندگی حرفه‌ای من است.“

به سراغ ساعت همسرم رفتم و بعد به سمت راست نگاه کردم و Submariner سبز را دیدم؛ ساعتی که همیشه تحسینش می‌کردم. دوباره نگاه کردم و در همان لحظه به خودم گفتم «نیکو تو به یکی از بزرگترین رویاهایت یعنی قهرمانی موناکو رسیده‌ای. وقت آن است که یک جایزۀ خارق‌العاده به خودت بدهی.» این شد که هر دو ساعت را خریدم.

با توجه به اینکه من آدم بسیار محافظه‌کاری هستم، این واقعاً به ندرت اتفاق می‌افتد و در واقع، این تنها ساعتی بود که برای خودم خریده‌ام. واقعاً لحظه منحصربه‌فردی برایم بود. این ساعت یادآور لحظات باشکوهی است که در مسابقات جایزه بزرگ موناکو داشتم. این پیروزی یک شروع بود؛ مقدمه‌ای بر سه پیروزی دیگر که یکی از بزرگترین دستاوردهای من در زندگی و بخش حقیقتاً بزرگی از تاریخ فرمول یک® است.